تاراج ثروت هاي عراق به اسم دموكراسي

تاراج ثروت هاي عراق به اسم دموكراسي

كانال ماهواره‌اي «ام.بي.سي» در يكي از برنامه‌هاي خود كه به نقل از شبكة «فاكس نيوز» آمريكايي آن را پخش مي‌كرد، اعلام كرد: بسياري از تجهيزاتي كه به عراق صادر مي‌شد، كار نمي‌كرد و خراب بود. جالب است بدانيم هنگامي كه مجري اين شبكه از يكي از اين مسئولان پرسيد: چرا تجهيزات معيوب و خراب به عراق صادر مي‌كنيد، او در جواب گفت: عراقي‌ها از ما تجهيزاتي را درخواست كرده بودند امّا آنها شرط نكردند كه بايد آن تجهيزات كار كنند!

در صورتي كه بخواهيم برنامه‌اي آموزشي براي انجام دزدي‌هاي كلان داشته باشيم، مي‌توانيم از عراق و دزدي‌هاي ميلياردي كه در آن صورت مي‌گيرد به عنوان يك نمونة آموزشي بهره بگيريم. اشغالگران و ياران آنها دزدان حرفه‌اي پنج ستاره هستند. تا كنون تنها بخشي از دزدي‌ها و دستبرد آنها به ثروت‌هاي ملّي عراق فاش شده است و هنگامي كه به دقّت عمل و تبحّر آنها در دزدي مي‌نگريم بايد به ذكاوت و چيره دستي اشغالگران احسنت گفت. در حقيقت، عراق شبيه اسفنجي پر از نفت است. عراق كشوري سرشار از منابع غني نفت و گاز است و در صورتي كه آن منابع به مردم و كشور عراق مي‌رسيد، وضع اين كشور با آنچه كه امروز در عراق مي‌بينيم بسيار متفاوت بود. عراق هم اكنون مصداق بارز فقر، بيماري و درماندگي است.

جالب است بدانيم، پس از اشغال عراق و ورود پل برمر به عنوان حاكم آمريكايي اين كشور، 8 ميليارد دلار از بودجة كشور عراق در قراردادهايي خيالي و پوشالي به باد رفت و شركت‌هاي آمريكايي مانند «بكتل» به سودهاي رؤيايي دست پيدا كردند. اين شركت‌ها اگر در جايي 5 هزار دلار هزينه مي‌كردند، در فاكتورهاي خود هزينه‌ها را 50 هزار دلار اعلام مي‌كردند و با اين شيوه‌هاي شيطاني سودهاي سرسام‌آوري به دست آوردند.

يكي از مناقصه‌هاي دولت عراق، خريد سگ‌هاي پليس براي تأمين امنيّت ادارات و مناطق حسّاس بغداد بود. شركتي كه متعلّق به يكي از مقامات دولت قبلي عراق بود، اين مناقصه را با مبلغ يك ميليون دلار برنده شد و جالب اينكه شركت مذكور به جاي خريدن سگ‌هاي پليس، تعدادي سگ ولگرد را از سطح شهر بغداد جمع‌آوري كرد و آنها را به جاي سگ‌هاي پليس به مقامات عراقي تحويل داد.

سرقت‌هايي مثال زدني!

بعد از اشغال عراق توسّط آمريكايي‌ها، ذخيرة صندوق ارزي توسعة عراق 20 ميليارد و 200 ميلون دلار بود. طبعاً در آن زمان پل برمر حاكم آمريكايي وقت عراق، مسئول اين صندوق بود. پل برمر 7 ميليارد دلار از اين پول را در راستاي برنامة نفت در برابر غذا صرف كرد و 11 ميليارد و 300 ميليون از آن را سخاوتمندانه بذل و بخشش كرد. طبق برخي از گزارش‌ها، برمر در روزهاي آخر حكومت خود، مبلغ يك ميليارد و 800 ميليون دلار از ثروت‌هاي عراق را به دو حزب از حزب‌هاي كرد شمال عراق بخشيد و حتّي گزارش‌ها حاكي از آن است كه اين مبلغ به صورت نقد و به صورت 100 دلاري به كردها اهدا شده است. كردها براي حمل اين مبلغ هنگفت كه وزني بالغ بر 14 تن داشت، مجبور شدند با استفاده از 3 بالگرد اين پول‌ها را به شمال عراق منتقل كنند و «روزنامة فايننشيال تايمز» اخيراً فاش كرد اين مبلغ هم اكنون در يكي از بانك‌هاي سوئيس ذخيره شده است.

از ديگر چپاول‌هاي حرفه‌اي آمريكايي‌ها مي‌توان به طلاهاي دولت عراق در بانك‌هاي سوئيس اشاره كرد. طلاهاي دولت عراق كه در سوئيس به امانت گذاشته شده، صدها ميليارد دلار ارزش داشت كه از آن به عنوان پشتوانه‌اي براي واحد پول عراق استفاده مي‌شد امّا پس از اعمال تحريم‌ها عليه عراق، طلاهاي اين كشور در سوئيس بلوكه شد و به يكباره ارزش پول عراق به شدّت كاهش يافت، از آن زمان در شمال عراق كه تحت قيموميّت كردها بود، دينار سوئيسي متداول بود و در بقية نواحي عراق ديناري كه دولت عراق آن را چاپ مي‌كرد، متداول گشت.

بعد از حملة آمريكا به عراق و منحل شدن ارتش و پارلمان عراق و نابود شدن بسياري از مدارك رسمي وزارت خارجة اين كشور، به يك‌باره آمريكايي‌ها تصميم گرفتند شكل و سياق واحد پوليِ عراق را عوض كنند و حرفي نيز از طلاهاي انبار شدة اين كشور در سوئيس به ميان نياوردند.

سازمان انگليسي «Christian Aid» چندي پيش فاش كرد، پل برمر دست كم 4 ميليارد دلار از خزانة عراق دزدي كرده است. همچنين اين مؤسّسه در بخش ديگري اظهار كرد: «20 ميليارد دلار از اموال خزانة عراق به يك‌باره ناپديد شده است و تا كنون هم سرنوشت اين 20 ميليارد دلار مشخص نشده است و هيچ‌كس نيز پاسخگوي اين مسئله نيست».

شركت محاسباتي «KBMG» كه مسئول حساب‌رسي اموال صندوق ذخيرة توسعة عراق بود اعلام كرد: در دوران حكومت موقت، آمريكايي‌ها اعلام كردند 20 ميليارد دلار براي بازسازي عراق صرف كرده‌اند امّا اشغالگران تاكنون هيچ مدركي براي انجام بازسازي در آن دوران ارائه نداده‌اند. كولونل چارلز كرون، سخنگوي رسمي نيروهاي اشغالگر در عراق گفت: «نيروهاي چند ملّيّتي پس از شكست صدّام به قصرها و ادارات رسمي عراق رفتند و در آنجا به مقادير هنگفتي پول و طلا و جواهرات دست پيدا كردند امّا هنوز سرنوشت آنها مشخّص نشده است و احتمال مي‌رود آن پول‌ها به خارج عراق منتقل شده باشند».

در مدّتي كه آمريكايي‌ها حكومت عراق را در دست داشتند، آنقدر رشوه، اختلاس و فساد مالي رخ داده است كه به هيچ وجه نمي‌توان به سادگي از آنها گذشت.

استيوارت باون، يكي از حقوق‌داناني كه پي‌گير مسئلة فسادهاي مالي در عراق است، اعلام كرد: «در زمان حكومت پل برمر براي بازسازي عراق، 9 ميليارد دلار پول به 8206 نفر پرداخته شده است كه تا كنون هويّت حقيقي و حقوقي اين افراد مشخّص نشده است.

در واقع شعار آمريكايي‌ها براي بازسازي عراق همانند افيوني، ثروت هاي عراقي‌ها را بلعيد و نه تنها اين كشور را آباد نكرد بلكه براي آنها هديه‌اي به نام تروريسم، جنگ سنّي و شيعه و اختلافات طائفه‌اي را به ارمغان آورد.

شركت هاليبرتون آمريكا كه ديك چني، معاون وقت رييس جمهور آمريكا، يكي از مسئولان اصلي آن بود، موفق شد در يكي از مناقصه‌هاي بازسازي عراق برنده شود. اين شركت مدّت‌ها قبل از شروع عمليّات بازسازي 5/1 ميليارد دلار دريافت كرد و هنوز نتايج ملموسي از كارهاي اين شركت ارائه نشده است.

يكي ديگر از مناقصه‌هاي جالب آن بود كه شركتي با دريافت 800 ميليون دلار متعهّد شد، پس از خروج آمريكايي‌ها از عراق عمليّات بازسازي را شروع كند. (آمريكايي‌ها اعلام كرده‌اند براي مدّتي طولاني در عراق باقي خواهند ماند.)

يكي از عراقي‌هاي مقيم آمريكا نيز در زمان حكومت پل برمر، با دريافت 10 ميليون دلار متعهّد شد تا موزه‌اي از جنايات جنگي صدّام در شهر بغداد برپا كند. اين شخص پس از دريافت پول به آمريكا بازگشت و تا كنون از آن موزه خبري نشده است. دوران حكمراني نيروهاي چند ملّيتي بر عراق، از ماه مي 2003 آغاز شد و تا 28 ژوئن 2004 ادامه داشت. در اين مدت تمام درآمدهاي نفتي و غير نفتي عراق تحت سيطرة آن حكومت بود.

دولت پل برمر، كه ادّعا مي‌كرد براي بازسازي عراق ميلياردها دلار صرف كرده است، تنها توانست براي 847 ميليون دلار آن مدركي واقعي ارائه كند. اين در حالي است كه درآمد نفتي عراق در مدت حكومت پل برمر 11 ميليارد دلار بود و صندوق توسعة عراق نيز 20 ميليارد دلار ذخيره داشت امّا پس از رفتن پل برمر تقريباً چيزي از پول ها باقي نمانده بود.

ولي واقعاً اين پايان فسادهاي مالي نبود. اخيراً فساد مالي ديگري نيز فاش شده است كه ابعاد اين فسادها را به داخل دولت كنوني كشيده است. يكي از وزيران كنوني عراق با كمك پسر يكي از مقامات اين كشور، ساختمان‌ها و ابنية عراق را كه خارج از اين كشور قرار دارند، به مزايده گذاشته اند و اعلام داشته‌اند اين اموال متعلق به وزارت دارايي است. يكي از مهم‌ترين ساختمان‌ها، ساختمان بانك رافدين عراق در لندن است. اين ساختمان در قلب شهر لندن و در منطقة سيتي واقع است و برآوردهاي قيمت حاكي از آن است كه قيمت اين ساختمان چندين ميليون پوند است.

عراق، سرزمين تمدّن‌هاي كهن، سرزمين بين‌النّهرين، سرزمين اديان آسماني، هم اكنون مورد تاخت و تاز كشوري است كه پيشينة مشخّص تاريخي ندارد. آمريكا كه خود را مهد دموكراسي و آزاد انديشي مي‌پندارد و داعيه‌دار گسترش دموكراسي در كلّ جهان است، هم اكنون دموكراسي خود را به صورت انواع عمليّات تروريستي به مردم عراق نمايان ساخته است. آمريكا كه مدّعي بود عراق را به نمونة بارز دموكراسي در خاورميانه تبديل خواهد كرد، معناي دموكراسي خود را به وضوح به مردم جهان فهماند امّا گويا آمريكايي ها از يك نكته غافل مانده‌اند كه، تاريخ هرگز جنايات اين كشور را فراموش نخواهد كرد و عراقي‌ها، نام منفور آمريكا را تا ابد از ذهن نخواهند برد.